Gabriëlle Dik

schrijver, spreker en trainer



 

Mijn blog

ZOEK DE HERE EN LEEF!

‘We kunnen nul lenen.’ Mijn man wachtte even om het effect van zijn woorden te laten zakken. Ik staarde naar het kleine scherm voor mij. Tim belde mij vanuit zijn kantoor. De hele ochtend was ik al een soort van opgewonden. Eindelijk zouden we een indicatie krijgen zodat we actief op zoek konden gaan naar een eerste koophuis. Een nieuwe fase in ons leven. En ik had goede hoop. Al meer dan acht jaar ging het best goed met mijn bedrijf en hoewel Tim nog maar een jaar voor zichzelf was begonnen, liep dat, boven verwachting, ook goed. Luca, onze zoon, was zojuist geslaagd en dat bood ook weer perspectief om te verhuizen naar een andere plek. Daar hadden we al heel lang naar uitgekeken.

‘We zitten allebei in de verkeerde branche’, vervolgde Tim. ‘Ik in de evenementen, jij in de trainingen. We kunnen geen concrete prognoses geven voor het komende jaar omdat we simpelweg geen opdrachten hebben. De Coronacrisis heeft roet in het eten gegooid.’ Ik voelde de tranen, die bij mij toch al wat hoog zaten de laatste tijd, over mijn wang rollen. ‘Daarnaast zijn we al wat ouder en hebben we niet echt een geweldig pensioen opgebouwd, dus het zou niet verstandig zijn om ons spaargeld in een huis te gaan steken. Het is zuur, maar de hypotheekadviseur kon er niet meer van maken.’

Ik kan je vertellen dat ik even een lastige dag had. Een jarenlange droom werd in één klap van tafel geveegd. Een vriendin die mij vrij snel belde nadat ik haar geappt had zei: ‘haal adem, laat het er even zijn, God weet ervan. Logisch dat je het nu even niet meer weet, maar er zullen weer deuren opengaan.’

Onze trouwtekst was: ‘Zoek de Here en leef!’ (Amos 5:4) Ik vind het nog steeds zo’n mooie tekst. Het Hebreeuwse woord wat hier voor zoeken wordt gebruikt is ‘darash’ en betekent ‘je toevlucht zoeken bij’ of ‘raadplegen’. Soms verzeil je in situaties waarbij je dus echt alleen nog maar je toevlucht kan zoeken bij God. Zoals nu. Hij nodigt je uit om je emoties er te laten zijn, bij Hem.

Het woord Leef! is daarbij de liefdevolle aanmoediging van God voor mij in deze dagen. Leef, vanuit het vertrouwen dat ik oneindig veel van je houd en altijd meer kan doen dan jij ooit kan bidden of bedenken. En dat klopt ook zo. Ik heb het zo vaak gezien in mijn leven. Vijf jaar geleden vertelde de GGZ ons dat, vanwege bepaalde indicaties, Luca nooit de Havo zou kunnen halen. Is hij niet zojuist zonder onvoldoendes geslaagd? En is het ook niet bijzonder dat Tim in deze crisistijd parttime kon blijven doorwerken als projectleider evenementen bij één van zijn opdrachtgevers, terwijl alle evenementen tegenwoordig worden gecanceld? Kregen we ons huidige huis ook niet op een bizarre manier, achttien jaar geleden?

God bracht me deze dingen (en nog veel meer) in herinnering. Niet om mij beschaamd te laten staan, maar om mij te bemoedigen en hoop te geven. Zo is Hij. Het ontroerde mij en gaf me lucht. Hij is een God van verrassingen. In Efeziërs 2 staat dat Hij werken heeft voorbereid waarin we mogen wandelen. Die zijn misschien nu niet zichtbaar, maar al wandelend met Hem (als je rent voor Hem loop je er waarschijnlijk aan voorbij) zal je het vanzelf gaan ontdekken.